Uczestnicy
Sebas solo

"Z palca nie wyssane "

może to być trochę długi opis (a może nie) i nieco wulgarny, ale ..poczytajcie. 
środa, 17:00, miejsce akcji Trupi Lasek 

wybrałem się do TL pojeździć na ściankach ( człowiek zażenowany swoja niemocą w 
zmaganiach z 'historia literatury arabskiej' chce się cos wyluzować...) 

od razu wpadam na genialny pomysł, ze może by tak najeżdżać na krawędź ścianki 
i bez patrzenia co jest dalej po prostu zsuwać się w dół, kręcąc i wymijając drzewa , 
kłody! 

cos tak jak ten nasz frirajdzik z Rysianki z przed 2 tygodni :-) 

noto muza na uszy i mykam pierwsza linie. extra! 

zapycham pod gore i biorę się za druga improwizowana linie. spoko kontrola, 
myk-myk i nagle..wylatuje przez kierownice. pyta w drzewo rękami, amortyzując 
uderzenie wycieram sobie "zdrapke" na lewej ręce, ale jakoś mi się udaje zatrzymać. 
w tym czasie mój rower leci kilka metrów w dół fikolajkami i na samym końcu 
przypier-ala korbowodem w drzewo. 

podnoszę biedactwo ale...nic mu się nie stało :-) 

zapycham na gore "no bo przecież błędy się zdarzają" żeby poprawić zjazd. 
linia 2, przejazd 2: slajd na dupie w trzech czwartych ścianki 
linia 2, przejazd 3: mykam w końcu zjazdzik. zadowolony. 
linia 3: tez improwizowana. kluczowy moment mijam, ale za dużo spida i ląduje 
ZNOW! na glebie. w gębie piasek, ubranie uwalone.. 

zapycham do góry, wsiadam na rower żeby zrobić popraweczke, a tu...nie mam pedała.
został sam bolec. idę szukać badziewstwa. znajduje. śmieć. 

postanawiam zwiększyć koncentracje i pokazać sobie na co mnie stać ;-)))) 

kolejne przejazdy kończą się tak: 
wyhamowanie na drzewie, 
wjazd w drzewo i turlikanie kila metrów w dół, 
czysty zjazd. 

wtedy czuje już ze się rozgrzałem, przystawiam się do linii którą kiedyś rozdziewiczył 
Wojtus. mykam, mykam, wymijam tez najtrudniejszy zakręt po odbiciu się 
ochraniaczami od drzewa i jak lew zmierzam w dół. nagle łapię slajda, próbuje się 
ratować i wpier-alam sie po raz n-ty w drzewo. 

ponieważ jest stromo wiec zmuszony jestem wyskoczyć przez kierownice i zbiec stokiem
w dół. naciągam sobie mięsień. 

myślę sobie " kur-a mac, ch-j w d-pe limit gleb wyczerpany, jadę". 

tym razem zjazd kończy się przegięciem. zarzuca mi tył na drzewo od którego odbijam
się i wpadam na drugie, rower jakoś dziwnie zaczyna lecieć do góry nogami/kołami
(ja zresztą tez) i nagle głuchy mlask. kolejna gleba!!!!!!! niewiarygodne! 
urwany licznik, tylni hamulec zje-any. ciało mnie boli. 

TYM RAZEM NAPRAWDE SIE PODKURZYLEM. ZAAAAAPYCHAM POD GORE.. 
SKRECAM TYLNI HAMULEC, CHWILA MOBILIZACJI I JADE JESZCZE RAZ. OSTATNI. 

I..... 
..... 
......UDAJE MI SIE PRZEJECHAC LINIE W LATWIEJSZEJ WERSJI ;-) 
szybko opuszczam lasek (uciekam?) i jadę do domu. 

lekarz by to tak zreferował: 
pr.udo stłuczone w dwóch miejscach, jedno mini nacięcie 
pr. łydka solidnie stłuczona i nieco napuchnięta 
na pr. piszczeli rozcięcie (tylnia opona spadla mi na nogę) 
l. ręka ze zdrapka 
obity lekko pr. bark 

i teraz ważna uwaga. prószę nie pisać żadnych komentarzy :-) 
mój styl jazdy jest dramatyczny (Lamer Gang), nie zmyśliłem nic z powyższych 
rzeczy, to wydarzyło się naprawdę. 2 czyste przejazdy -reszta pyty.
w TL sucho, ziemia jak pieprz, ale to niczego nie tłumaczy.. 

chyba jestem gotów do prawdziwej jazdy hue hue ;-) 

ps. oglądałem właśnie jedynkę superheroes -chłopaki walili takie gleby ze aż mi się 
raźniej zrobiło. lubię superH , prawdziwe życie... 
ps2 i tak nie mogę uwierzyć szmaciarstwu które zaprezentowałem. niemożliwe!!