Uczestnicy
Sebas, Junior, Rafał

"Przebisniegi fullsuspension"

Można powiedzieć, ze się cud stał. 
Zamiast jechać znów w rejony szpitali czy przychodni zdrowotnych, zabraliśmy fury i 
natarliśmy do lasku! (zespól był 'lekko nietutejszy', Rafał jeszcze minimalnie (tak 
twierdził) pijany, Junior pierwszy raz ze swoimi nowymi kolanami i nowym 
urządzeniem pod 4literami, ja bardziej interesowałem się moim sparaliżowanym 
zębem, który nie pozwalał mi się śmiać w najbardziej śmiesznych ze śmiesznych 
akcji).

Nawet pogoda jak zobaczyła taka grupę kalek, okazała nam litość i zamiast 
zapowiadanej lipy, zrobiło się słonecznie. 

'Najsampierw' było trochę jazdy po ściankach ("żaba", "nocnik"). Junior powrócił i 
przypomniał dlaczego mówi się nań El Loco :)

>>PLAY OF THE DAY<< (jak w eNBi-ej)
Junior startuje na ściance "z piaskiem", rusza bojowo, ale cos tam mu nie wychodzi 
i ponieważ teren jest tam dość stromy, szybko próbuje się katapultować z bika. Jego 
nowy nabytek jednak przytrzymuje mu nogę (sztuczna inteligencja?) i ciągnie go 
centralnie w drzewo. Loco ciągnięty za nogę przez bestie i z podniesionymi ku niebu
rękami, jakimś niewytłumaczalnym fuxem, tylko ociera się o drzewa i ląduje idealnie
w szczelinie miedzy nimi (teraz bijcie brawo, takiej ewolucji akrobatycznej Junior 
jeszcze w swoich dokonaniach nie miał ;) z angielska to by szło "hands up one footter 
bike-tow" - tłumacząc na nasz bikerski slang: "wleczenie za jedna nogę przez rower, 
z rękami do góry").

Potem podziałaliśmy trochę na mojej nowej linii "Respirator" ;)
całkiem fajne skoki (A-Zone ma trochę tej miękkości w lądowaniach o której mówią 
w reklamach Calgonu). 

Niestety zostaliśmy wyproszeni z lasu przez zalamke pogody i pozna porę, ale 
podjechaliśmy jeszcze na Rokadowa, skąd widok przy przewianym niebie sięgał 
dolinek jurajskich (zupełnie niechcący dodam, ze Junior szedł do końca na całość i 
efektownie przytopil się w międzyczasie w dwóch bajorach). 

Na końcu już nawet Hayesy Juniora, będąc zaszokowane kilkoma akcjami przestały 
hamować, na szczęście miałem przed sobą duża łąkę do zatrzymania się.