Uczestnicy
Sebas i Junior

Kładki 1
Kładki 2

O utrzymywaniu równowagi chwiejnej

Zawitaliśmy na kładki do Wolskiego. Po ostatnich cięgach, które zebrałem przed szeroką publicznością spadając jak drewniana kłoda w dół, tym razem od rana wrzuciłem sobie ostrą koncentrację i przez 2,5h udało się uniknąć wysypki na glebę (celowo się chwale, bo to pewnie nigdy więcej się nie wydarzy).

Ja miałem więc "dzień konia", a wycieraniem gleby swoimi zwłokami zajął się na początku Junior ostro wchodząc w akcję; łamiąc drzewo, filtrując powietrze klasyczną wysypką przez kierę, spadając na czyjś rower ecc. Widowisko było ;) Ale wiadomo, Loco w poprzednim wcieleniu był kotem i niewiele mu się tradycyjnie stało (kiedyś nawet krążyły podejrzenia, że Junior ma 9 żyć w zw. z jego próbą zjechania niezjeżdżalnego odcinka na skałach Lubonia - dopiero interwencja kolegów i prośby o zejście z roweru przekonały Juniora, że tamtędy nie da się zjechać i przeżyć jednocześnie :) w każdym razie mit pozostał).

Po rozgrzewkowych "przelotach" Loco szybko zaczął łapać kładkowy TRANS i ostatecznie zaliczyliśmy kilka fajnych, czystych stylowo przejazdów.
Oczywiście lista rzeczy do poprawienia jest długa, pozostają nam do zrobienia dropy z wąziutkich kładek, ale 'mas importante es', że chwyciliśmy "trans" i zajawkę do kładek. Mam nadzieję, że niebawem wpadniemy pod Giewont na zakopiańskie kładki (jeszcze trochę treningu i obycia się przyda)

Czy wiesz, że? :)
Kiedy najeżdżasz na wąskiego north shora w twoim błędniku zaczyna panować swoisty chaos wektorów. Błędnik czyta w każdej sekundzie położenie ciała i jego zmiany w trzech płaszczyznach: pion, poziom, diagonal. Dziesiątki impulsów na sekundę przepływają do błędnika, który z niewyobrażalną szybkością analizuje te dane i wysyła odpowiednie komendy-impulsy do mięśni, starając się regulować balans, ewentualnie poprawiać go. No i niech mi ktoś powie, ze jazda po kładkach jest prosta (podobno dobrze się ćwiczy błędnik po zakrapianych % imprezach ;)

Sebas